Friday, September 7, 2007

Злоба


Не, идва ми да хвана някой и толкова злобно да го нахраня, че няма на къде...
Интересното е, че днес наистина съм изключително злобна. По-скоро зла...
Иде ми да хвана някой, който е уж на някакви скапани 19 години, а пише 'тряя някой пат да проам'... и да хвана да го тресна с един буквар по главата! Защото такъв точно видях. Мамка му, нали по-големите трябва да са по-умни, а 16 годишна пикла като мен пише по-грамотно от 20 годишен мъж... пардон, маж...
Ей, не ходихте ли в първи клас бе мама ви мръсна. Ти ПАТ ли казваш бе, келеш? А за един друг...
Аз ли съм недораслата бе? Аз ли имам комплекси бе, пикльо вчерашен? Ти ли си повече от мен бе, нещастник? Айде като си толкова отворен иди и кажи на гаджето си, че жените са курви, искащи само пари бе. И нали после ще те подпука със шамари и ще седиш и ше ревеш на рамото на мама бе, мухльо нещастен. На 18 викаш... и кво? За тия 18 години кво си направил бе, боклук? Изпраска парцала на даскалото, нали бе, прасе?
Хайде бе, ела ми го кажи всичко в очите. Айде бе.
Ъх... злоба :}

Sunday, September 2, 2007

Какво, кога, как... и коя бях АЗ...

... и коя съм в момента?

Освен уж... най-вероятно... предполагам, че... себе си...

Е, в крайна сметка май стигнах до етап, в който знам наистина какво искам. И най-скромно ще кажа: Искам всичко! Да мога всичко, да знам всичко, да имам всичко...
Да мога всичко, което ще ми послужи в бъдеще в работата, в личен план... и да мога всичко, което би ми доставило удоволствие...
Да знам всичко, което би могло да ми бъде полезно и всичко, което няма да ми бъде от абсолютно никаква полза, но на мен ще ми бъде интересно...
Да имам всичко, което би направило животът ми удобен и щастлив.
Това имам предвид под всичко. Ненужни глупости тип 1001 ухажора? Не, благодаря, съседката би могла да се зарадва.
Слава като на Парис Хилтън? Благодаря, не. Искам спокоен живот без някой да ми се вре в него и да отразява всяко мое вдишване и издишване.
Лошото е, че осъзнах, че на 16 няма какво толкова значимо да направя с живота си. Предполагам, че има но не му е дошло времето...
Но имам постижение, с което се гордея - в професионален и личен план знам какво искам от бъдещето. ТОЧНО какво. Знам и, че ще дойде ден, когато ще мога да го постигна. И ще го направя.
А до тогава мога единствено да градя основите... и да бъда човек...